Αρχείο για Ιουνίου, 2011

Καταγγέλλουμε το οργανωμένο σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος από την κυβέρνηση που έχει μπει σε εφαρμογή τις τελευταίες δύο μέρες.
«Χθες το όργιο βίας και καταστολής κορυφώθηκε με αδικαιολόγητες και απρόκλητες επιθέσεις με κάθε μέσο σε ειρηνικούς διαδηλωτές, πνίγοντας την πλατεία Συντάγματος στα χημικά, τραυματίζοντας πάνω από 500 διαδηλωτές.

Με πογκρόμ που επεκτάθηκαν σε όλους τους γύρω δρόμους από την Πλάκα μέχρι το Μοναστηράκι με ομάδες Δίας, Δέλτα και ΜΑΤ να κυνηγάνε χιλιάδες διαδηλωτές μέχρι και μέσα σε καφέ, μανάβικα και εστιατόρια.

Καθιστούμε την κυβέρνηση υπόλογη για την χθεσινή βάρβαρη επίθεση στο κέντρο της Αθήνας, δείγμα της «ατσάλινης δημοκρατίας» του μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου και της τρόϊκα.

Την καθιστούμε την μοναδική υπεύθυνη για ότι συμβεί από εδώ και πέρα και την καλούμε να αποσύρει άμεσα τις δυνάμεις καταστολής και τρομοκρατίας.

Για τη ζωή μας όμως είμαστε υπεύθυνοι εμείς! Εμείς οι χιλιάδες κόσμου που ακόμα βρισκόμαστε στους δρόμους, που ακόμα αντιστεκόμαστε, που συνεχίζουμε τον αγώνα μας.

Εμείς που δεν θα αφήσουμε κανέναν να διαλύσει την πραγματική δημοκρατία και ελευθερία όπως τις αναγεννάμε κάθε μέρα, εδώ και 36 μέρες σε όλες τις πλατείες της χώρας.»

Αγαπητέ μπαχαλάκο,

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα χρειαστεί να σου απευθυνθώ δημοσίως. Και για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό το μήνυμα θα φτάσει ποτέ στα χέρια σου. Μου δίνεις την εντύπωση ότι έχεις εδώ και πολύ καιρό πάρει διαζύγιο με το διάβασμα. Τα ερωτήματα που μου προκάλεσε η συμπεριφορά σου την περασμένη Τετάρτη, σ’ αυτό που έμελλε να είναι μια ιστορική μέρα, με την κοινωνία πρωταγωνιστή των εξελίξεων, είναι τα εξής δύο: πόσα παίρνεις ή τι παίρνεις;
Σου ακούγεται ωμό; Σου φαίνεται υπερβολικά συνωμοσιολογικό; Κάπως κνίτικο; Θα με στοχοποιήσεις για να μου πάρεις το σκαλπ με την πρώτη ευκαιρία; Δεν πειράζει. Εγώ θα την κάνω την προσπάθεια. Κατ’ αρχάς, αν τυχόν είσαι ασφαλίτης, KYΠατζής, ρουφιάνος, μην κάνεις τον κόπο να συνεχίσεις το διάβασμα. Να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Τράβα πάρε το μισθό σου κι ετοιμάσου για την επόμενη προβοκάτσια. Αν, όμως, είσαι απ’ τους άλλους, τους ορίτζιναλ που λέμε, δώσε λίγη βάση. Ομολογώ, λοιπόν, ότι πολλές από τις εκρήξεις σου στο παρελθόν τις έβλεπα με κάποια συμπάθεια. Στις εποχές του Μεγάλου Ύπνου γινόσουν συχνά το ξυπνητήρι της κοινωνίας, έστω και με τον ανορθόδοξο τρόπο σου. Τα μικρά πλήγματα κατά των συμβόλων της εξουσίας είχαν κάποια γοητεία την ώρα που τα συνδικάτα, τα κόμματα, οι συλλογικοί φορείς εξαντλούνταν σε ασκήσεις καθωσπρεπισμού και η κοινωνία φαινόταν απρόθυμη για τη μεγάλη σύγκρουση.
Αλλά τώρα; Αυτή τη φορά; Τι ακριβώς ήθελες να πετύχεις; Τι άλλο εκτός από το να φέρεις την αστυνομία και τους χρυσαυγίτες εκεί που πάλλεται, εδώ και ένα μήνα σχεδόν, η καρδιά μιας αφυπνισμένης κοινωνίας;
Τι άλλο επεδίωκες εκτός από το να πνίξεις τον κόσμο στα χημικά και να τον στείλεις σπίτι του; Και το τάιμινγκ; Τι σου λέει κι αυτό, ακριβώς το απόγευμα, την ώρα που η Βουλή θα έπρεπε να ήταν απροσπέλαστη για τους βουλευτές που θα συζητούσαν το νέο Μνημόνιο, να έχεις καταφέρει να ψιλοαδειάσεις την πλατεία, να έχεις σπάσει την αλυσίδα αποκλεισμού με τον τρόπο που κι οι μπάτσοι δεν τολμούσαν να κάνουν; Οι φωτογραφίες και τα βίντεο με τους ασφαλίτες με περιβολή «μπάχαλου» είναι το λιγότερο. Η εξουσία κάνει τη δουλειά της. Εσύ τι κάνεις είναι το ζήτημα, εκτός από το να δίνεις υπόσταση στους χρυσαυγίτες, «κοινωνική χρησιμότητα» στην καταστολή, να σπέρνεις σύγχυση και φόβο στην κοινωνία, ακριβώς τη στιγμή που αυτή πηδάει πάνω από το σύνορο του φόβου…
Θα μου πεις: σου την έχει σπάσει το «όλοι μαζί», ο υπερβολικός πασιφισμός, το «μην απαντάτε στις προκλήσεις της αστυνομίας», τα περί ειρηνικής διαμαρτυρίας. Εν μέρει έχεις δίκιο. Υπάρχει ένας υψηλός βαθμός αυταπάτης στην εντύπωση που έχουν πολλοί ότι η εξουσία θα αφήσει για πολύ καιρό ήσυχη την κοινωνία των Αγανακτισμένων να ξηλώνει το πουλόβερ της κοινοβουλευτικής δικτατορίας, της τραπεζοκρατίας, της ευρωκρατίας. Αργά ή γρήγορα το σαβουάρ βιβρ του αστισμού θα δώσει τη θέση του σε απροκάλυπτη, αιματηρή βία. Τα ανδρείκελα θα υπερασπιστούν με πάθος τις καρέκλες τους και η αριστοκρατία του χρήματος με λύσσα τα προνόμιά της. Και τότε, θα χρειαστούν πολλοί στρατοί καταστολής και πολλές στρατιές προβοκατόρων για να αντιμετωπίσουν τον Μεγάλο Θυμό που θα ’χει γίνει όχι μόνο φωνή, αλλά και πέτρα, και στυλιάρι, και μάχη σώμα με σώμα. Εσύ, αναρωτιέμαι, πού θα είσαι τότε;

Με πολύ απογοήτευση και όλο
και λιγότερη εκτίμηση
ΚΙΜΠΙ
Kibi2g@yahoo.gr

Από το συναγωνιστή Γιάννη Ρ. λάβαμε και αναδημοδιεύουμε το παρακάτω κάλεσμα για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις 28 & 29 Ιούνη. Υπενθυμίζουμε το σημερινό ραντεβού της Λαϊκής Συνέλευσης στο θεατράκι της πλατείας στις 7 μμ. για να πάμε ομαδικά στο Σύνταγμα.

Το διήμερο 28-29 Ιούνη το λαϊκό κίνημα στον τόπο μας καλείται να δώσει μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις των τελευταίων δεκαετιών. Η μάχη ενάντια στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, ενάντια στη βαρβαρότητα των μέτρων και την πλήρη κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας απαιτούν να μη λείψει από τον αγώνα καμιά και κανείς μας. Έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική.

Την Τρίτη 28 Ιούνη, πρώτη μέρα των κινητοποιήσεων θα υπάρχει μαζική απεργιακή διαδήλωση των συνδικάτων και των ομοσπονδιών που θα καταλήξει στο Σύνταγμα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα γίνει μεγάλη συναυλία στο Σύνταγμα.

Την Τετάρτη 29 Ιούνη, δεύτερη μέρα των κινητοποιήσεων, θα δοθεί η μάχη του αποκλεισμού της Βουλής από όλες τις κατευθύνσεις. Τόσο στο Σύνταγμα όσο και σε άλλα σημεία που θα επιλεγούν. Είναι μια τεράστια, ολοήμερη κινητοποίηση χωρίς προηγούμενο.

Με τη δύναμη της οργής, με την ελπίδα της ανατροπής, με εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις του λαϊκού κινήματος να δώσουμε κι αυτή τη μάχη!