Αρχείο για Μαρτίου, 2012

Image

Οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να έχουν μετανιώσει που δεν κατάργησαν, τόσα χρόνια, τις μαθητικές παρελάσεις, τέκνα των δικτατοριών που σημάδεψαν και ταλαιπώρησαν την χώρα τον 20ο αιώνα. Αν, για μια φορά, είχαν τολμήσει να κάνουν μια τομή, θα είχαν αποφύγει την χθεσινή απόλυτη γελοιοποίηση,Την αποκάλυψη ότι ο βασιλιάς δεν είναι απλώς γυμνός, Αλλά και κατουρημένος από τον φόβο του.

Σπάνια η παγκόσμια ιστορία έχει να προσφέρει σκηνές, όπως αυτές της  χθεσινής Αθήνας, όπου αντί να παρελάσουν μαθητές, πρωταγωνίστησαν τα ΜΑΤ και εκατοντάδες ασφαλίτες, με διαταγή να παριστάνουν και τους θεατές που χειροκροτούν. Ισως να  υπάρχει κάποιο προηγούμενο σε καμιά λατινοαμερικάνικη μπανανία, λίγο πριν η λαομίσητη τοπική χούντα αντικατασταθεί από κάποια άλλη.  Γιατί στην πραγματικότητα σε δικτατορίες και αντιδημοκρατικές εκτροπές παραπέμπουν τα χωρίς προηγούμενο. δρακόντια μέτρα ασφαλείας και το όλο σκηνικό. 

Η προεκλογική περίοδος, αν τελικώς ο κ. Σόιμπλε πεισθεί να γίνουν οι εκλογές, αρχίζει με τις,.. καλύτερες προϋποθέσεις. Οι υποστηρικτές του κυβερνητικού συνασπισμού και των μνημονίων δεν τολμούν να εμφανιστούν όχι σε καφενείο, σ αλλά ούτε καν σε παρελάσεις.  Αν όλα αυτά συμβαίνουν πριν τα νέα επαχθή μέτρα του Ιουνίου, άραγε πως σκέπτονται οι επίδοξοι νικητές των εκλογών να αντιμετωπίσουν την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου; Κλεισμένοι στα κάστρα;

Ο αγώνας για την εξουσία μεταξύ αυτών που κυβερνούν και αυτών που κυβερνώνται,  είναι πάντοτε ένας διαγωνισμός φόβου, ένα διαρκές ερώτημα για το ποιος φοβάται ποιόν. Οι κυβερνώντες μπορούν να κυβερνούν όσο οι αντίπαλοι τους, τούς φοβούνται.  Οταν η εικόνα αντιστρέφεται, τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο..

Την ώρα που τα 99% του Ελληνικού λαού σπρώχνονται καθημερινά στη φτώχεια, την ανέχεια, την απόλυτη εξαθλίωση της αξιοπρέπειάς τους και της ίδιας τους της ζωής, οι βολεμένοι ντόπιοι και ξένοι δυνάστες μας (πολιτικοί που λυμαίνονται τον ιδρώτα μας δεκαετίες τώρα σε αγαστή συνέργεια με τους μιζαδόρους τους καπιταληστές και την απάνθρωπο νεοφιλελεύθερη συμμορία Ε.Ε., Δ.Ν.Τ & Ε.Κ.Τ) έχουν στήσει τρελό πανηγύρι.

Αντιστρέφοντας την πραγματικότητα, λαδώνοντας αδρά τους ήδη καλοπληρωμένους αλήτες, ρουφιάνους δημοσιογράφους των καναλιών που θυμίζουν τα λύματα της Ψυτάλλειας, πάνε να βγάλουν ΜΑΛΑΚΑ τον άνεργο, τον συνταξιούχο ή μισθωτό των 400 ευρώ και να τον σπρώξουν στην απάθεια ή στην υποδούλωση.

Ξέρουν καλά και τρέμουν στη σκέψη πως ΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ (ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΘΥΜΑ ΚΑΙ ΨΩΝΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΙΩΝΙΟ) ΞΥΠΝΗΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΜΟΝΟΜΙΑΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ.

Κι απ’ ότι φαίνεται η ώρα πλησιάζει. Όσο και να σκαρφίζονται διλήμματα που ελπίζουν να αποπροσανατολίσουν ή να τρομάξουν τους τέως αστούς που καθημερινά κατά χιλιάδες ενώνονται ως νεόπτωχοι με τις ατέλειωτες στρατιές της ξεζουμισμένης εργατικής τάξης, τα κόλπα τους πάνε στο βρόντο!

Βγαίνει σήμερα ο Δασκαλόπουλος και μας κουνάει απειλητικά το δάχτυλο πως το νέο διακύβευμα είναι ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Ή ΧΑΟΣ. Κι εννοεί, βέβαια, πως «είτε συνεχίζετε να αργοπεθαίνετε εσείς για να αβγατίζουμε τα υπερκέρδη μας εμείς, ή θα έρθει ο κακός δράκος και θα σας φάει!’

Ρε ξεδιάντροπε, τολμάς και μιλάς όταν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι χάνουν την αξιοπρέπειά τους ή την ίδια τους τη ζωή;

Μας απειλείς, ρε λαμόγιο, με το ΧΑΟΣ ξεχνώντας πως προχτές μια ογδοντάχρονη γιαγιά αυτοπυρπολήθηκε για να μπορέσουν να μοιραστούν το λιγοστό της φαί τα παιδιά της και τα εγγόνια της;

Μας θεωρείς χρυσόψαρα, άχρηστο υποκείμενο, και μας λες να ξεχάσουμε πως χτες μόλις, ένας απελπισμένος γκάζωσε κι έπεσε στο λιμάνι γιατί δεν άντεχε άλλο την κόλαση που τον ρίξατε εσύ κι οι όμοιοί σου; Δεν έμαθες πως μόλις χτες ένας 70χρονος συμπολίτης μας έφτασε να πυροβολεί μέσα στην εφορία της Αγ. Παρασκευής γιατί το σπιτάκι του κινδυνεύει να κατασχεθεί για χρέη;

Βαφτίζετε τις λαϊκές διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις κίνδυνο για τη Δημοκρατία, αποφασίζετε και διατάσσετε την πάταξη οποιασδήποτε διαδήλωσης και τρέμετε στην ιδέα πως οι παρελάσεις που έρχονται θα είναι ένα βροντερό αντιμνημονιακό μήνυμα που θα σας χαλάσει την ησυχία σας!

ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΨΑΞΤΕ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΚΙ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΤΟΥ ’21, Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, ΠΟΥ ΘΑ ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΑ ΣΤ’ ΑΥΤΙΑ ΣΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΤΕΙΤΕ!

ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΕ Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΟΓΡΙΑΣ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΓΕΡΟ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΠΟΥ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΕ:

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ!

Θέμα: Σενάριο απ΄το …εγγύς μέλλον……………..;!!!

 

 Η Γιαγιά…!!!! Η γιαγιά….΄Ωρα να ψάξουμε να  την βρούμε.Κάποτε…,δεν μας χρειάζονταν!!!

 

Αντιγραφή από ένα σύγχρονο Αναγνωστικό που επιδιώκει να μας μάθει όχι μόνο ανάγνωση, αλλά και σύγχρονο τρόπο επιβίωσης !!!!

Θέμα: Η γιαγια
Όταν ο μπαμπάς έκλεισε το μαγαζί (γιατί κανείς δεν έμπαινε πια να ψωνίσει κι έτσι δεν μπορούσε να πληρώνει νοίκι και ΤΕΒΕ) κι η μαμά απολύθηκε, ήρθε να… μείνει μαζί μας η γιαγιά απʼ το χωριό. Η γιαγιά είναι πολύ καλή και πολύ πλούσια. Παίρνει 300 ευρώ σύνταξη απʼ τον ΟΓΑ και τώρα που μένει μαζί μας μας τα δίνει κι είμαστε κι εμείς πολύ πλούσιοι.

Χτες φάγαμε ψάρια, που είναι καλό και ακριβό φαί. Είμαστε όλοι χαρούμενοι και δεν καταλάβαμε γιατί η Μαμά είπε στον Μπαμπά θυμωμένη «Μα για όνομα! Χρυσόψαρα θα φάμε, βρε Σταμάτη;». Κι ο Μπαμπάς (που η Μαμά τον λέει Σταμάτη) είπε «όλα τα κινέζικα είναι πιο φτηνά, ακόμα και τα ψάρια. Με τη σύνταξη της μάνας μου τι ήθελες να φάμε; Μπαρμπούνια;» Και μετά η Μαμά δεν είπε τίποτα και καθήσαμε όλοι στο τραπέζι να φάμε τα χρυσόψαρα.

Μετά η γιαγιά πέθανε. Δεν ξέρω αν έφταιγε το χρυσόψαρο που έφαγε ή αν πέθανε από μόνη της, ξέρω μονάχα πως ο Μπαμπάς και η Μαμά πολύ λυπηθήκανε και κλαίγανε και λέγανε «τι θα κάνουμε, τώρα, χωρίς την σύνταξη, Παναγία μου;» και η Παναγία τους λυπήθηκε και τους είπε να βαλσαμώσουμε τη γιαγιά, όπως ο θείος Λεωνίδας είχε βαλσαμώσει εκείνο το κεφάλι από το γουρούνι το άγριο που είχε σκοτώσει στο κυνήγι και το είχε βάλει στον τοίχο της σάλας, στο σπίτι του στο χωριό. Εμείς της γιαγιάς δεν της βαλσαμώσαμε μόνο το κεφάλι. Ολόκληρη τη βαλσαμώσαμε γιατί, όπως είπε κι ο Μπαμπάς «δική μας είναι η γιαγιά κι ό,τι θέλουμε την κάνουμε».

Έτσι τώρα έχουμε τη γιαγιά συνέχεια μαζί μας και παίρνουμε και τη σύνταξη του ΟΓΑ και είμαστε πάντα πλούσιοι. Μόνο που τα βράδυα, όταν μαζευόμαστε τα παιδιά κοντά στο τζάκι, η γιαγιά δεν μας λέει παραμύθια, παρά κάθεται ακούνητη, αμίλητη κι αγέλαστη, όπως ο Μπέρνυ στην ταινία «Τρελλό γουηκέντ στου Μπέρνυ», που είχα δει στην τηλεόραση, όταν έπαιζε. Τώρα δεν παίζει γιατί μας έχουνε κόψει το ρεύμα. Όμως τον Μπέρνυ δεν τον είχανε βαλσαμώσει καλά και μάζευε μύγες, ενώ εμείς τη γιαγιά τέλεια την κάναμε!

Καμιά φορά, για να την βλέπει η γειτονιά (έτσι λέει ο Μπαμπάς), την βγάζουμε έξω και την στήνουμε όρθια δίπλα στην αυλόπορτα. Μοιάζει, τότε, η γιαγιά μʼ εκείνον τον ξύλινο ινδιάνο που στήνουν έξω από τα καπνοπωλεία στην Αμερική. Και μια φορά ξεχάσαμε να τη μαζέψουμε κι έβρεξε πολύ κι έγινε μούσκεμα. Και ύστερα τη βάλαμε κοντά στο τζάκι να στεγνώσει, αλλά μάλλον τη βάλαμε πολύ κοντά κι άρπαξε φωτιά. Ευτυχώς ο Μπαμπάς πρόλαβε και την έσβησε γρήγορα, αλλά μας μάλωσε γιατί «κοντέψαμε να αφανίσουμε το μοναδικό μας εισόδημα».