Αρχείο για Αύγουστος, 2012

ο Ιατρικός Σύλλογος Αρκαδίας και οι ιδεολογικοί απόγονοι του δρ Μένγκελε.

Advertisements

(αναδημοσίευση από φιλικό blog)

Μάνος Χατζιδάκις : Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι

.

Κείμενο του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι για τον νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, το οποίο είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

“Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις».Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θαηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ’μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.”

.

αναδημοσίευση από » Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών»)
Άρης Βελουχιώτης (1905-1945)

Ο Αθανάσιος Κλάρας γεννήθηκε στη Λαμία σαν σήμερα, στις 27 Αυγούστου 1905 από εύπορη οικογένεια. Τελείωσε οικότροφος την Αβερώφειο Μέση Γεωργική Σχολή Λάρισας.

Το ανήσυχο πνεύμα του ήταν ορατό από τα νεανικά …του χρόνια, όπου είχε ενταχθεί στο Αντιμιλιταριστικό τμήμα (Α.Μ.Ι.) του Κ.Κ.Ε. γιατί ήταν το μόνο κόμμα που αντιστεκόταν στη χούντα του Μεταξά (Χατζηπαναγιώτου, 1982).

Λίγο μετά την ένταξη του στο κόμμα ο Αθανάσιος Κλάρας κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Λόγω της ένταξης του στο Κ.Κ.Ε. υπηρέτησε στο Καλπάκι που ήταν Πειθαρχικός Ουλαμός, το χειρότερο στρατιωτικό κάτεργο της εποχής.

Ο Αθανάσιος Κλάρας είχε ενεργή δράση στα δρώμενα της επόχης ως απλός αγωνιστής. Είχε φυλακιστεί και βασανιστεί πολλές φορές λόγω της ένταξης του στο τότε παράνομο κόμμα. Εξαιτίας της συνεχούς του αναφοράς στη μιζέρια που μαστίζει τους ανθρώπους του κολλάνε το ψευδώνυμο «Μιζέριας» που χρησιμοποιεί μέσα στο κόμμα (Χαριτόπουλος, 1997).

Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου θα συλληφθεί αρκετές φορές και θα εξορισθεί στην Γαύδο. Τον Ιούνιο του 1939 βρέθηκε στις φυλακές της Κέρκυρας,μαζί με τον ηγέτη του Κ.Κ.Ε Νίκο Ζαχαριάδη. Όπως πολλά μέλη του κόμματος εκείνη την εποχή είχε ένα σκληρό δίλημμα: να υπογράψει μια δήλωση μετανοίας με την οποία θα αποποιείτο τον Κομμουνισμό και να αφεθεί ελεύθερος ή να αρνηθεί και να μείνει στη φυλακή. Τελικά υπέγραψε δήλωση. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε πολλές φορές ως το 1940. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο πολέμησε ως λοχίας πυροβολικού. Μετά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, άρχισε την παράνομη αντιστασιακή δράση του. Αντικατέστησε το όνομα του με το ψευδώνυμο Βελουχιώτης από τον Νοέμβριο του 1941 όταν, ως στέλεχος του ΕΑΜ προετοίμαζε τον ένοπλο αγώνα στη Ρούμελη εναντίον των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών. Στις 15/5/1941 ο Κλάρας διοργανώνει σύσκεψη στο δάσος της Καισαριανής με θέμα την οργάνωση της αντίστασης. Έλεγε:
«Ακόμα και τα καριοφίλια των προγόνων μας του ’21 θα ξεθάψουμε! […] Μην αμφιβάλλετε, πως γρήγορα θα το σκάσουν τα παλικάρια του κόμματος απ’ τις φυλακές και τα ξερονήσια για να βρεθούν στις πρώτες γραμμές του εθνικολαϊκού αγώνα»
Τον Ιανουάριο του 1942, σε συνεννόηση με το ΚΚΕ, ανέβηκε στο βουνό για τη συγκρότηση αντάρτικων ομάδων. Υπήρξε ηγέτης του ΕΛΑΣ (του αντάρτικου σώματος του ΕΑΜ) κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τις απαρχές του Εμφυλίου που ακολούθησε ανάμεσα στους κομμουνιστές αντιστασιακούς και τον αστικό πολιτικό κόσμο. Το Φεβρουάριο του 1942 είχε συγκροτήσει ένοπλη ομάδα από 15 άνδρες και άρχισε τον αγώνα από το χωριό Δομνίστα της Ευρυτανίας. Με την αύξηση της δύναμης του ΕΛΑΣ ο Βελουχιώτης ανέλαβε ηγετική θέση και η φήμη του εδραιώθηκε
μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου τη νύχτα 25-26 Νοεμβρίου 1942 που χωρίς την δική του συμμετοχή η έκβαση της επιχείρησης θα ήταν αποτυχημένη, παρά τη συνεργασία του ΕΔΕΣ υπό τον Ναπολέοντα Ζέρβα και Άγγλων αξιωματικών.Ακολούθησε τον Δεκέμβριο του 1942 η επιτυχία του κατά τη σύγκρουση του με ιταλικό σύνταγμα στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας και σειρά άλλων επιχειρήσεων. Μετά την επιτυχία που είχε η συνεργασία των ανταρτικών ομάδων στην ανατίναξη του Γοργοπόταμου, καταβλήθηκε προσπάθεια για την εδραίωση της συνεργασίας των αντιστασιακών οργανώσεων και ομάδων. Οι προσπάθειες αυτές δεν καρποφόρησαν αφού οι συμμαχικές δυνάμεις ανεγνώριζαν και υποστήριζαν μόνο τον ΕΔΕΣ γιατί ο ΕΛΑΣ ήταν κουμουνιστική αντιστασιακή ομάδα. Η αποτυχία επισφραγίστηκε ύστερα από μια άκαρπη συνάντηση του Άρη Βελουχιώτη με τον Ναπολέοντα Ζέρβα και τον υπαρχηγό της βρετανικής αποστολής, Κρις Γούντχαουζ στη Ροβελίστα της Ηπείρου (Δεκέμβριος του 1942). Η αποτυχία αυτή είχε ως επακόλουθο την ένταση μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων και αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των ανταρτικών ομάδων, αποκορύφωμα των οποίων ήταν η δολοφονία του συνταγματάρχη της ΕΚΚΑ Δημήτριου Ψαρρού από στέλεχος του ΕΛΑΣ. Για το έγκλημα αυτό θεωρήθηκε υπεύθυνος και εντολοδόχος ο Βελουχιώτης, αν και ο ίδιος δεν ήταν παρών στη δολοφονία. Από τη Ρούμελη ο Βελουχιώτης στάλθηκε στην Πελοπόννησο και πολέμησε επικεφαλής του ΕΛΑΣ της περιοχής εναντίον των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, που αποτελούσαν τις δυνάμεις ασφαλείας των κατοχικών κυβερνήσεων. Ιδιαίτερα αιματηρές για τα Τάγματα Ασφάλειας, αλλά και για τον ΕΛΑΣ, ήταν οι συγκρούσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Πελοποννήσου μετά τον Σεπτέμβριο του 1944 όταν άρχισαν να αποχωρούν οι Γερμανοί. Στο τέλος Σεπτεμβρίου 1944, ο Βελουχιώτης, με τη μεσολάβηση του υπουργού της εξόριστης κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δέχθηκε να αναστείλει τη λειτουργία των έκτακτων στρατοδικείων του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και έφυγε για τη Ρούμελη τον επόμενο μήνα, τις μέρες της αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 1944 σε σύσκεψη καπετάνιων του ΕΛΑΣ πρότεινε να ετοιμαστεί ο ΕΛΑΣ για την αναμενόμενη σύγκρουση με τους Άγγλους:
«Αν ζήσει κανένας σας να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει.»
Αντικρούστηκε όμως από τον καπετάνιο της Ομάδας Μεραρχιών της Μακεδονίας, Μάρκο Βαφειάδη και τελικά ο Άρης Βελουχιώτης δεν έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά. Η υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας από το ΚΚΕ στις αρχές του 1945, οδήγησε στην παράδοση μεγάλου αριθμού όπλων και τη διάλυση του ΕΛΑΣ και σήμανε την έναρξη διώξεων και αντεκδικήσεων εναντίον των κομμουνιστών. Ο Άρης Βελουχιώτης ήρθε τότε σε ανοιχτή σύγκρουση και ρήξη με το ΚΚΕ εξαιτίας της άρνησής του να παραδώσει τα όπλα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Ο Βελουχιώτης και ύστερα από την σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε την αγωνιστική δράση του, ιδρύοντας το Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας (ΜΕΑ) και τον νέο ΕΛΑΣ με στόχο τον αγώνα εναντίον των Άγγλων και της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Ο Βελουχιώτης, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουάριου 1945) υπέγραψε με τον στρατιωτικό αρχηγό του ΕΛΑΣ, Στέφανο Σαράφη(γιατί ο Σαράφης είπε τότε πως αν δεν υπέγραφε ο Άρης, δεν θα υπέγραφε ούτε αυτός!), την αποστράτευση των ανταρτικών ομάδων, κατηγόρησε όμως με δριμύτητα την πολιτική ηγεσία του ΕΑΜ για την εσφαλμένη τακτική της, που, κατά την άποψη του, οδηγούσε στην εγκαθίδρυση των Άγγλων στην Ελλάδα και στη δίωξη των αγωνιστών του ΕΑΜ.

Το τέλος του Άρη Βελουχιώτη (1945)
και η Διαγραφή από το ΚΚΕ

Την ίδια ημέρα του θανάτου του Άρη Βελουχιώτη, η εφημερίδα Ριζοσπάστης δημοσίευσε την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τη διαγραφή του Βελουχιώτη από το κόμμα. Το κείμενο έχει ως εξής:
Σε άρθρο του Ριζοσπάστη που δημοσιεύθηκε στις 12 Ιουνίου του 1945 με τίτλο «Το ΚΚΕ καταγγέλλει ανοιχτά τον Άρη Βελουχιώτη», αναφέρονται τα εξής:
«Ο σ. Ζαχαριάδης μάς ανακοίνωσε ότι η Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ.Ε., αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια).
»Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να χτυπά το Κ.Κ.Ε., να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμιά καθυστέρηση για την ανοικτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη. Όπως είναι γνωστό, ο Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά είχε πιαστεί και είχε κάνει δήλωση μετάνοιας και αποκήρυξης του Κ.Κ.Ε.»

Στις 15 Ιουνίου 1945 ο Άρης Βελουχιώτης είχε κυκλωθεί στη Χαράδρα του Φάγκου (Αχελώος Ποταμός) στο χωριό Μεσούντα του Ν. Άρτας, δυτικά από ομάδες της «Εθνοφυλακής», που είχαν σταλεί για να τον συλλάβουν με επικεφαλής τον οπλαρχηγό Βόιδαρο (120 άτομα), και ανατολικά τον καταδίωκε τμήμα του Ελληνικού Στρατού, ειδικά επιλεγμένο από μέλη του ΚΚΕ, στο οποίο συμμετείχε ο Ρίζος Μπόκοτας. ο Άρης αυτοπυροβολήθηκε με το περίστροφο του και ο Τζαβέλας αυτοκτόνησε με χειροβομβίδα στην κοιλιά και κατόπιν το τάγμα εθνοφυλάκων καταδίωξης, τεμάχισε τα πτώματά τους και τους αποκεφάλισαν. Μάλιστα βάλανε τον αιχμάλωτο αντάρτη του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο Δράκο να κάνει τους αποκεφαλισμούς.

Η βεβήλωση των πτωμάτων

Τα κεφάλια Άρη Βελουχιώτη και του «Τζαβέλλα» μετά τη Μεσούντα Άρτας τα μετέφεραν και τα επέδειξαν με γλέντια σε κατοίκους πρώτα στο χωριό Μυρόφυλλο και κατόπιν τα πήγαν στα Τρίκαλα.. Εκεί κρεμάστηκαν σε κεντρικό φανοστάτη της πλατείας Ρήγα Φεραίου. «Το κρέμασμα των κεφαλιών ακολουθεί μια γιορτή ζούγκλας που διαρκεί ως το ξημέρωμα της άλλης μέρας, με πίπιζες, νταούλια, ζουρνάδες, βασιλικά θούρια και με το «Ζέρβα μ’, σε θέλει ο βασιλιάς…»». Στη συνέχεια ήρθε στα Τρίκαλα ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Ναπολέων Ζέρβας (ξυρισμένος πλέον, χωρίς μούσι) για να επιβεβαιώσει την ταυτότητα (είχαν μακρινή συγγένεια), και στη συνέχεια τα κεφάλια μεταφέρθηκαν στην Αθήνα . Για το γεγονός αυτό πέραν της φωτογραφίας που είναι διαθέσιμη, κάνει αναφορά με ειδική σκηνή ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος στην ταινία του «Ο Θίασος» (1976). Υπήρχαν πληροφορίες ότι τα ταριχευμένα κεφάλια μεταφέρθηκαν στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθηνών και αργότερα στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών, το οποίο στεγάζεται στην Έδρα Ιστολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Γουδί. Όμως σε επιτόπια επίσκεψη του Χαράλαμπου Γκούβα το 1981 στο εν λόγω Μουσείο (κλειστό για το κοινό) δεν υπήρχε εκεί κεφάλι Άρη Βελουχιώτη ή Τζαβέλα, ενώ υπήρχαν τα κεφάλια των ληστών Γιαγκούλα, Νταβέλη κ.λπ.

Ο Θανάσης Κλάρας ήταν εθνικός ήρωας και σε καμία περίπτωση αμφιλεγόμενο πρόσωπο της Ιστορίας! Πολέμησε μέχρι το τέλος και υπερασπιστικέ όλα εκείνα τα ιδεώδη που είχε ορκιστεί κατά την στρατολόγηση του στον ΕΛΑΣ, μέχρι τελευταία ρανίδα του αίματος του δεν έπαψε να υπερασπίζεται τα δίκαια του λαού και την εθνική του ανεξαρτησία, ενάντια σε όλους τους δυνάστες αλλά και τους συμμάχους!

Δείγμα τις ιδεολογίας του και πολιτικής αντιπαράθεσης με το κόμμα του ήταν ότι θεωρούσε, πώς ότι είναι καλό για τον λαό είναι και καλό για το κόμμα, ενώ το κόμμα έλεγε πως ότι είναι καλό για αυτό, είναι καλό και για τον λαό!Δείτε περισσότερα

 

Το πιο χτυπητό δείγμα επιτυχίας του Αντωνάκη είναι που ανάγκασε τη Siemens να χρηματοδοτήσει πρόγραμμα που θα καταπολεμήσει τη διαφθορά στο Ελληνικό δημόσιο. Αδέλφια Δημαρίτες τα πάτε μια χαρά: εξομοιωθήκατε πλήρως με τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον που λένε και τα ευαγγέλια…

Ο καιρός γαρ εγγύς …  κι όταν πεταχτεί το καπάκι ας έρθει η αγία Αγγέλα να σας προστατέψει

 

12 Φλεβάρη. Τον «έδεσαν» επειδή στη μεγάλη διαδήλωση στο Σύνταγμα τόλμησε να κρατάει το μαύρο πανό της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Α.Π. Μερικές βδομαδούλες στη ΓΑΔΑ για να καταλάβει κι αυτός κι οι σύντροφοί του τι εστί βερύκοκο και μετά στα Χανιά με βαρυποινίτες κι άλλα φυντάνια για να εμπεδώσει το ατόπημά του να θέλει να περπατάει όρθιος.

14 Αυγούστου. Ελεύθερος μιας και δεν προέκυψαν επιβαρυντικά στοιχεία και μιας και την άλλη μέρα γιόρταζε κι είπαν οι ανθρωποφύλακες και τα αφεντικά τους να κάνουνε ένα δωράκι στο παιδί και να μην το κρατήσουνε για το 18μηνο που δικαιούνται από το νόμο!

Ούτε γάτα, ούτε ζημιά.Σε χώνουνε μέσα για πάνω από 7 μήνες και δεν τρέχει κάστανο. Σε τσακίζουνε ψυχολογικά -ενίοτε και σωματικά- ,οδηγούν στην απόγνωση την οικογένειά σου,αποκαρδιώνουν φίλους και συντρόφους σου έτσι για την πλάκα τους. Και για κάτι άλλο που δεν έχει καθόλου πλάκα. 

Γουστάρουνε να σε χώσουνε σε μια Οργουελιανή γαμημένη φάση που να βλέπεις τα πράγματα με το δικό τους αλλήθωρο, διεστραμμένο μάτι:

  • Ρε, είμαι τυχερός που δεν έφαγα όλο το δεκαοχτάμηνο- ή και παραπάνω- στη στενή.
  • Υπάρχουν και χειρότερα, μωρέ. Σκέψου να μην ήμουνα απλά «δεμένος» αλλά να είχα φάει ανάποδα και κατακέφαλα τη γκλοπιά και να είχα πει το δεσπότη Παναγιώτη…
  • Εδώ που τα λέμε, δεν είναι κι άσχημα τα πράγματα. Στη Ν. Αφρική πας να διαδηλώσεις για τα εργασιακά σου δικαιώματα και σε στέλνουνε αδιάβαστο με μια ριπή πυροβόλου. Οι δικοί μας οι μπάτσοι είναι και πολύ σικάτοι. Κι η δικαιοσύνη μας αργεί αλλά δε λησμονεί…
  • Καλά, είσαι τελείως εγωιστής ρε μαλακισμένο; Νοιάζεσαι για ένα άνθρωπο που «τον μποδίζουν να βαδίζει, έναν άνθρωπο που τον αλυσσοδένουνε» κι αδιαφορείς για τους αυτοκτονημένους, τους άστεγους, τους άνεργους, για όλη αυτή τη δυστυχία που ήρθε εξ ουρανού και πρέπει να την ξορκίσουμε με νηστεία και προσευχή; Στο κάτω-κάτω, τι δουλειά είχε ένας φοιτητής του Πολυτεχνείου    με αυτούς τους μαυροντυμένους; Να κάτσει να διαβάσει, να πάρει το πτυχίο του, να βρει καμιά δουλίτσα στην Αυστραλία ή στη Γερμανία, εν ανάγκη ας χαζολογάει στις καφετέριες και στα μπαράκια , αλλά να διαδηλώνει και να κρατάει και το πανό, ε αυτό υπερβαίνει κάθε όριο. ΝΑ ΠΑΤΑΧΘΕΙ ΤΟ ΤΣΟΓΛΑΝΙ!

Κάπως έτσι ξεκινάει η «αναμορφωτική διδασκαλία» και κατόπιν σε αναθέτουνε στην «κοινωνία» για να σου λειάνει ό,τι «γρέζι» σου απόμεινε:

  1. Καλά, εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα;
  2. Εσύ υπέφερες κι οι φίλοι σου έξω καλοπερνάγανε…
  3. ‘Ετσι είναι αυτός ο κόσμος. Η αδικία πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Να είσαι καλό κι υπάκουο παιδί και μεθαύριο που θα είσαι στον Παράδεισο και θα τους βλέπεις από ψηλά να ψήνονται στην Κόλαση θα πάρεις το αίμα σου πίσω…
  4. Τι διαμαρτύρεσαι; Δημοκρατία δεν έχουμε; Αυτούς θέλει ο κόσμος να τον κυβερνάνε. Αυτοί ξέρουν, έχουν εμπειρία κυβερνητική γενιές ολόκληρες… Εσάς τους «άπλυτους» θα ακούσουμε;
  5. , 6,  7,  666,  κι ο αριθμός σοφών παραινέσεων φτάνει στο άπειρο μαζί με τη μαλακία των «φιλήσυχων νοικοκυραίων»

Ας τ’ αφήσουμε αυτά για να πούμε και κάτι δικό μας:

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΕ!

 Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει ο νους 
μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει.

Δημήτρης Κ.

 

(αναδημοσίευση από Lifo)

Χίος: Αδιόριστοι στέλνουν εξώδικο σε εκπαιδευτικούς επειδή κάνουν

δωρεάν μαθήματα!

Ο Σύλλογος Αδιόριστων Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χίου κατά της Εθελοντικής Ομάδας Καθηγητών Χίου «Αλλήλων Ένεκα»

Χίος: Αδιόριστοι στέλνουν εξώδικο σε εκπαιδευτικούς επειδή κάνουν δωρεάν μαθήματα!

 

Η κρίση φαίνεται πως στρέφει την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, καθώς 100 αδιόριστοι εκπαιδευτικοί της Χίου έστειλαν εξώδικο εναντίον μιας ομάδας εθελοντών καθηγητών οι οποίοι κάνουν δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα.

 

O Σύλλογος Αδιόριστων Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χίου, που αριθμεί 100 μέλη, έστειλε εξώδικο κατά της Εθελοντικής Ομάδας Καθηγητών Χίου «Αλλήλων Ένεκα» ζητώντας να διακόψει ή να ελαχιστοποιήσει τα δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα που παραδίδει σε μαθητές του νησιού. Μάλιστα, το εξώδικο κοινοποιείται στο Δήμο Χίου, τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στο Υπουργείο Παιδείας, καθώς ο Δήμος έχει παραχωρήσει ένα λύκειο για τη στέγαση του δωρεάν φροντιστηρίου.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αδιόριστων Καθηγητών, Νίκος Μανδρόχαλος, σε συνέντευξή του είπε ότι οι αδιόριστοι  έχουν στόχο να προασπίσουν τα επαγγελματικά δικαιώματά τους, ακολουθώντας τη νόμιμη οδό. Προανήγγειλε δε ότι πέρα από το εξώδικο για τον τρόπο λειτουργίας του δωρεάν φροντιστηρίου, θα ακολουθήσουν κι άλλες ενέργειες από μέρους τους, κάνοντας λόγο για «ηρωική έξοδο».

Οι αδιόριστοι ζητούν να τεθούν κριτήρια για τους μαθητές που θα γίνονται δεκτοί για να παρακολουθούν τα δωρεάν μαθήματα, ενώ θεωρούν ότι κακώς έχει παραχωρηθεί από το Δήμο το 2ο Λύκειο για τη στέγαση του δωρεάν φροντιστηρίου.

Απαντώντας ουσιαστικά στο εξώδικο, ο καθηγητής, Λεωνίδας Πυργάρης,Πρόεδρος του «Αλλήλων Ένεκα», χαρακτήρισε «ως πρώτης τάξεως διαφήμιση» τη συγκεκριμένη κίνηση των αδιόριστων.  Ο κ. Πυργάρης σημείωσε ότι ο Σύλλογος «Αλλήλων Ένεκα» λειτουργεί βάσει του καταστατικού του και ξεκαθάρισε ότι «ήρθε για να μείνει και ότι ο ίδιος προσωπικά δεν πτοείται από «τσάμπα μάγκες». Πέρυσι, σύμφωνα με τον καθηγητή, έγιναν 6.112 δωρεάν διδακτικές ώρες σε 280 παιδιά, ενώ φέτος από τις αρχές του Ιουλίου ξεκίνησαν με 20 καθηγητές τα μαθήματα σε μαθητές της Γ’ Λυκείου. Από τις 3 Σεπτεμβρίου θα ανοίξουν τις πύλες τους και για τους υπόλοιπους μαθητές του λυκείου σκεπτόμενοι να λειτουργήσουν και τμήμα για εκείνους της Γ’ Γυμνασίου, υλοποιώντας σχετικά αιτήματα γονέων.